Dit jaar ben ik 25 jaar getrouwd met Peter. Ik zie enorm tegen die trouwdag op omdat ik al heel lang niet gelukkig ben in mijn huwelijk. Ik wil die dag beslist niet vieren. Ik wil scheiden.

We hebben samen een zoon Mart. Hij is inmiddels 21 jaar en woont nog thuis. Eigenlijk ben ik sinds Mart een jaar of vijf was al niet meer gelukkig. Maar ja, om Mart ben ik bij Peter gebleven. Ik vond dat ik het Mart niet aan kon doen om te gaan scheiden.

Nou ben ik een tijdje geleden Lex tegen gekomen. Ik heb nog wat andere dingen meegemaakt en ik raakte daarover met Lex in gesprek. Het klikte tussen ons en gaande weg zijn we verliefd op elkaar geworden. Lex heeft alles wat Peter niet heeft. Hij kan goed luisteren, we hebben lol samen en hij is positief. Hij stimuleert mij om leuke dingen te doen en er op uit te gaan.

Met Peter is het zo saai! Hij wil niks en hij kan ook niks. Lichamelijk contact is er al vele jaren niet meer. Het lijkt wel alsof ik zijn moeder ben. Er is echt niks meer tussen ons. Dat maakt dat ik me steeds ongelukkiger voel in mijn huwelijk en nu echt weet dat ik bij Peter weg moet gaan.

Ik durf het alleen niet tegen Peter te zeggen. Ik ben doodsbenauwd voor zijn reactie. En voor de reactie van Mart, want ik weet zeker dat Mart partij voor Peter zal kiezen. En dan ben ik Mart kwijt. Dat wil ik niet. Bij Peter blijven wil ik ook niet. Er moet echt iets gebeuren.

Maar ja, als ik weg ga, weet ik niet of Peter en Mart het wel redden. Ik doe alles in huis. Peter kan nog geen rekening betalen. Dat doe ik allemaal. Het interesseert hem niet. Dus hoe moet het dan als ik weg ben?”

Uiteindelijk besluit Anne haar spullen te pakken en weg te gaan. Ze heeft geregeld dat Lex haar op komt halen. Haar angst voor de reactie van Peter, maakt dat ze zo snel mogelijk weg wil nadat ze gezegd heeft dat ze het huwelijk wil beëindigen. Ze wacht tot Peter uit zijn werk thuis komt, zegt dat ze wil scheiden en vertrekt.

Peter krijgt de schrik van zijn leven. Anne weg en ook nog met een ander! Alle vaste grond is onder de voeten van Peter weg geslagen. Anne had de verwachting dat Peter wel in de gaten had dat ze niet gelukkig was, maar dat heeft ze verkeerd ingeschat. Peter is radeloos. Gaat meteen naar de ouders van Anne om te vertellen dat ze hem heeft verlaten.

Anne is woest als ze dat hoort. Ze had het haar ouders zelf willen vertellen. Het gevolg is dat de ouders van Anne, net als Mart, partij voor Peter kiezen. Zij begrijpen ook niet hoe Anne dit heeft kunnen doen en keuren het af.

Een aantal weken later neemt Anne contact met ons op. Ze wil scheiden middels mediation en vraagt zich af hoe ze Peter zo ver krijgt dat hij mee wil werken. Ze vindt dat het nu wel lang genoeg geduurd heeft en wil actie. Naar een advocaat wil ze niet, omdat ze denkt dat dat de verhouding tussen haar en Peter nog meer kwaad zal doen. Het liefst wil ze er samen uit komen en hoopt ze dat haar relatie met Mart daarmee ook zal herstellen.

Zelf heeft Anne jaren moed moeten verzamelen om haar besluit te kunnen nemen. Peter krijgt dat plompverloren voorgeschoteld. Voordat hij de woorden van Anna tot zich door heeft kunnen laten dringen, is ze al weg. Voor hem kwam de melding als een donderslag bij heldere hemel. Peter heeft tijd nodig om die donderslag te verwerken. Daarom zal hij op dit moment nog niet in staat zijn om de scheiding ook formeel in werking te zetten. We vragen Anna dan ook om Peter tijd te geven.

De boodschap dat je wilt scheiden wordt de scheidingsmelding genoemd. Voor het verdere verloop van de scheiding, is het heel belangrijk dat je dit gesprek goed voorbereid en vooral je partner de tijd geeft om het te verwerken. Anne gaat meteen na de scheidingsmelding weg, waardoor ze Peter niet de kans geeft om te reageren en om vragen te stellen. Daarom blijft Peter met een grote “WAAROM?” achter.

Waarschijnlijk ben je al lange tijd bezig om te bepalen of je verder wilt met je partner of niet. Scheiden is niet niks, zoals ook Anne heeft ervaren. Het vraagt nogal wat van je om daadwerkelijk de beslissing te nemen. En om de consequenties te aanvaarden. Dat geldt ook voor je partner. Belangrijk is om je te beseffen dat je de beslissing niet hebt genomen om de ander pijn te doen, maar om jezelf weer ruimte te gunnen.

Bedenk van te voren goed wat je wilt zeggen en neem de tijd voor een persoonlijk gesprek. (Dus niet via de mail of app!) Zeker als de boodschap voor de ander als een donderslag bij heldere hemel zal komen, is het belangrijk om het gesprek voor te bereiden. En de ander ook de gelegenheid te geven om vragen te stellen.

Als je dan het moment hebt gekozen en het gesprek aangaat, praat dan vanuit jezelf. Geef aan waarom voor jou nu het moment is gekomen om je eigen weg te gaan.  “Ik voel me …..” “Ik ben …”

Maak geen verwijten, wees vooral duidelijk, open en eerlijk. Het is voor je partner heel vervelend om later te ontdekken dat je niet alles hebt verteld of niet eerlijk bent geweest.

Geef je partner vervolgens de ruimte om wat je hebt gezegd op zich in te laten werken. Zoals jij al een tijd bezig bent geweest om de beslissing te nemen dat je niet samen verder wilt, heeft je partner ook tijd nodig om de boodschap te verwerken. Respecteer dat.

Als je te snel wilt dan bestaat de kans dat jullie nog meer van elkaar verwijderen en ligt een vechtscheiding op de loer. En dat wil je te allen tijde voorkomen toch?

Hoewel Peter enorm tegen de scheiding op zag, zijn Anne en Peter, met onze begeleiding, inmiddels gescheiden. Het is Anne en Peter gelukt om tot overeenstemming te komen en afspraken te maken die voor beiden acceptabel zijn. Voor Peter was het een enorme berg, waar hij liever voor weg liep dan er bij op te klimmen. Hij is er nog niet, maar al wel een heel eind op weg. En Anne heeft weer contact met Mart en is nog steeds gelukkig met Lex.

Als jij ook wilt scheiden en niet weet hoe je het aan moet pakken, lees dan ons e-book “Scheiden of blijven?” met een aantal tips die je kunnen ondersteunen. Je kunt het hier aanvragen.